Ollantaytambo: het Inca-dorp waar je doorheen komt op weg naar Machu Picchu, en waarom het een nacht verdient

De heuvel aan de westkant van het plein is de Tempelheuvel, zeventien terrassen beklommen via één stenen trap van zo'n 200 treden. Bovenaan staat de onvoltooide Zonnetempel: zes monolieten van roze graniet, sommige meer dan vier meter hoog, gevoegd met de dunne tussenstenen die het kenmerk zijn van ceremonieel Inca-metselwerk. Het graniet werd aan de overkant van de vallei gewonnen en over de rivier gesleept; onderweg achtergelaten blokken, de 'vermoeide stenen', liggen nog op de helling. Ollantaytambo is ook waar de Inca's wonnen: in 1537 liet Manco Inca de vlakte beneden onderlopen en sloeg vanaf deze terrassen de ruiterij van Hernando Pizarro terug. Aan de voet van de heuvel stromen de Baño de la Ñusta-fontein en de waterkanalen nog. Reken twee uur en ga bij opening: tegen 10:00 komen de tours uit de Heilige Vallei en wordt de trap een rij.

→ Haast? Bekijk de live beschikbaarheid van alle 11 circuits

Op de berg ten oosten van het plein hangen de opslaghuizen van Pinkuylluna (qolqas) boven het dorp: lange stenen graanschuren, gebouwd waar de koude wind de oogst goed hield. Een steegje bij het plein (vraag naar het Pinkuylluna-pad; de ingang is een klein hek achter een straat met huizen) klimt 30 tot 45 minuten naar de gebouwen. Geen ticket, geen openingstijden, een steil en blootgesteld pad met afgronden, dus niet in de regen en niet bij schemering. Vanaf de opslaghuizen ligt het hele fort voor je, op zijn mooist 's middags als het licht op de terrassen valt. Het is het uitzicht op Ollantaytambo dat de tours nooit krijgen.

Ten westen van het plein is het dorp het Inca-stratenplan: smalle steegjes tussen hoge stenen muren, water dat in open kanalen naast je voeten stroomt, en de grote trapeziumvormige deuren die openen op canchas, de ommuurde complexen van meerdere huizen rond een binnenplaats waar nog gezinnen wonen. Loop door Calle Lari en de steegjes erachter in de vroege avond, als de dagjesmensen weg zijn. Op het plein zijn de markt, de cafés en de bus naar Urubamba; de ambachtskraampjes staan bij de poort van de ruïnes. Pumamarca, een rustiger Inca-site 6 km de Patacancha-vallei in, is een halve dag wandelen of een korte taxirit voor een tweede dag. Hotels variëren van hostels aan het plein tot de lodges van de vallei een paar minuten verderop; alles bij de rivier hoort de treinen, alles de steegjes op is rustiger en een wandeling met bagage.